Beste vrienden,
We vonden zopas via een nuttige tip het volgende internationale Blog dat volledig over armoede handelt. Het gaat om 12.000 Bloggers die zich aaneengesloten hebben op 15 oktober laatstleden om het onderwerp ‘armoede’ te bediscussiëren. Hier op dit Blog is het een lange tijd stil geweest om diverse redenen. Daarom dat we voor geïnteresseerden verwijzen naar onderstaande link:
http://blogactionday.org/ (is in het Engels).
Veel leesgenot !!!
(Texte en Français plus bas)
Persverklaring – reactie CSCE op plan Delizée armoedebestrijding
Er is een echt plan voor armoedebestrijding nodig
Het Collectief Solidariteit tegen de Uitsluiting vzw (CSCE, www.asbl-csce.be) heeft nota genomen van het ‘Federaal Plan Armoedebestrijding’ dat op vrijdag 4 juli door de Staatssecretaris voor Armoedebestrijding Jean-Marc Delizée werd voorgesteld en op dinsdag 15 juli werd besproken in de Gezondheidscommissie van het Parlement.
We willen niet ontkennen dat er bepaalde maatregelen instaan die positief zouden kunnen zijn, maar het CSCE is van oordeel dat het voorgestelde document geen echt plan voor Armoedebestrijding vormt.
Meer bepaald lijken de beloftes betreffende de opwaardering van de uitkeringen, de minimumpensioenen en de laagste inkomens ons nog veel te vaak.
Wij zijn dan ook van oordeel dat een federaal plan Armoedebestrijding ten minste de volgende maatregelen moet bevatten:
1. Voldoende middelen om het recht op menselijke waardigheid te garanderen: het bedrag van de integratietegemoetkoming (RIS – Inkomen Sociale Integratie) en de uitkeringen van de sociale zekerheid (stempelgeld, pensioenen, invaliditeitsuitkeringen) dienen boven de armoededrempel gebracht te worden (en hieraan gepaard een verhoging van de laagste inkomens). Het huidige bedrag van de integratietegemoetkoming die een alleenstaande gestort krijgt is 697, 61 € per maand. Dat is echt onvoldoende in vergelijking met de levenskosten. De integratietegemoetkoming dient ten minste op het niveau van de armoededrempel gebracht te worden, wat neerkomt op 60 % van het gemiddelde inkomen, dus nu 860 euro per maand.
2. De individualisering van rechten (stempelgeld, invaliditeit, leefloon): het aan de samenwonenden toegekende bedrag afstemmen op dat van alleenstaanden. Mensen die in een situatie van armoede leven hebben recht op een familiaal leven zonder hiervoor gestraft te worden.
3. Mensen zonder papieren: een permanente regularisatiecommissie oprichten.
4. Recht op stempelgeld, het intrekken van het activeringsplan m.b.t. het zoekgedrag dat onder de dekmantel van ‘begeleiding’ in feite een uitsluitingsmechanisme is dat ten volle gebruikt wordt door de RVA (het aantal schorsingen is tussen 2004 en 2007 met 74 % gestegen)
5. Recht op wonen: de huurprijzen blokkeren. Zulk een maatregel werd reeds tijdelijk genomen op het einde van de jaren ’80. Vandaag is het dringend om deze maatregel opnieuw te nemen teneinde het recht op wonen te garanderen.
6. Gezondheid: het minimuminkomen dat recht heeft op het OMNIO-statuut optrekken zodat de eigen risicobijdrage ook voor lage inkomens verminderd wordt en dit statuut effectief automatisch toegankelijk maakt voor personen die zich in deze toestand bevinden.
7. Recht op sociale integratie : Het loskoppelen van het contract (geïndividualiseerd project voor maatschappelijke integratie (GPMI) van iedere soort van sanctie waarbij de Federale Overheid 90% van de integratietegemoetkoming op zich neemt.
Een armoedebestrijdingsplan zonder voorgaande punten heeft geen enkele geloofwaardigheid: in feite zal men zonder deze maatregelen gewoon verder gaan met de armoede te creëren die men van de andere kant beweert te bestrijden.
In feite zal het actuele plan nog steeds de rechthebbenden op een integratietegemoetkoming en andere uitkeringsgerechtigden met inkomens die zich onder de armoededrempel bevinden aan hun lot overlaten. De samenwonenden die gekozen hebben om een familiaal leven te hebben zullen nog steeds gestraft worden indien zij toegang willen verkrijgen tot een integratietegemoetkoming of stempelgeld. De mensen zonder papieren zullen nog steeds vervolgd en in de illegaliteit bestendigd worden. De maatregelen tegen werklozen zullen blijven toenemen, de huurprijzen zullen sneller blijven stijgen dan de index, de moeilijkheden i.v.m. de toegang tot de gezondheidszorg zullen slechts lichtjes afnemen, terwijl de solidariteit meer en meer afgewenteld wordt op gemeentes en OCMW’s, wat in het nadeel is van de inwoners van arme gemeentes.
Een wetsvoorstel ligt ter discussie in de Kamer met de bedoeling de integratietegemoetkoming boven het niveau van de armoededrempel te brengen en het bedrag toegekend aan samenwonenden gelijk te schakelen met dat van de alleenstaanden. De kosten van de maatregel werden door het Rekenhof geraamd op 175 miljoen euro, wat minder is dan sommigen beweerden. Dit wetsvoorstel is een eerste maar noodzakelijke stap naar een meer uitgebreid sociaal programma (uitbreiding naar alle uitkeringen toe zou 1 miljard en 125 miljoen euro kosten).
Wij vragen dus aan de Staatssecretaris voor Armoedebestrijding en aan de regering van zich niet tevreden te stellen met de zoveelste catalogus die rijker is aan goede voornemens dan aan inhoud, en nu eindelijk over te gaan tot daden door deze zeven punten over te nemen en het wetsvoorstel dat ter discussie ligt of ieder ander voorstel dat dezelfde objectieven wil bereiken, goed te keuren.
Voor meer informatie, contacteer:
Yves Martens, bezieler van het ‘Collectif Solidarité Contre l’Exclusion asbl’ op het nummer 0475 834 804
Bron: http://www.bloggen.be/comite_voor_sociale_gerechtigheid/
——————————
Communiqué de presse – reaction CSCE sur le plan Delizée pour la lutte contre la pauvreté.
Il faut un vrai plan pour lutter contre la pauvreté !
Le Collectif Solidarité Contre l’Exclusion asbl (CSCE, www.asbl-csce.be) a pris bonne note du « Plan Fédéral de lutte contre la pauvreté » présenté le vendredi 4 juillet par le secrétaire d’Etat à la lutte contre la pauvreté Jean-Marc Delizée et débattu ce mardi 15 juillet en Commission de la Santé au Parlement.
Tout en ne niant pas que certaines mesures puissent être positives, le CSCE estime que le document présenté ne constitue pas un véritable plan de lutte contre la pauvreté. En particulier, les engagements en matière de revalorisation des allocations, des pensions minimales et des bas salaires nous paraissent rester beaucoup trop flous.
Nous estimons qu’un plan fédéral de lutte contre la pauvreté doit au moins comporter les mesures suivantes :
1. Des moyens suffisants pour garantir le droit à la dignité humaine : relever le montant du Revenu d’Intégration Sociale (RIS) et des allocations de sécurité sociale (chômage, pensions, invalidité…) au-dessus du seuil de pauvreté (parallèlement à une augmentation des bas salaires). Actuellement le montant du RIS versé à un isolé est de 697,61 € par mois. C’est totalement insuffisant par rapport aux coûts de la vie. Le RIS doit impérativement être porté au niveau du seuil de pauvreté, qui représente 60% du revenu médian, soit actuellement 860 euros par mois.
2. Individualisation des droits (chômage, invalidité, RIS) : aligner le montant octroyé aux cohabitants sur celui des isolés. Les personnes en situation de pauvreté ont le droit de mener une vie de famille sans être pénalisées.
3. Sans papiers : instaurer une commission permanente de régularisation.
4. Droit au chômage, retirer le plan d’activation du comportement de recherche d’emploi qui, sous couleur d’accompagnement, est en fait une machine à exclure utilisée à plein par l’ONEM (sanctions en hausse de 74% entre 2004 et 2007).
5. Droit au logement : bloquer les loyers. Une telle mesure a déjà été prise temporairement fin des années 80. Il est aujourd’hui urgent de l’adopter à nouveau pour garantir le droit au logement.
6. Santé : relever le plafond des revenus donnant droit au statut OMNIO afin de réduire les tickets modérateurs y compris pour les bas salaires et rendre effectivement automatique ce statut pour les personnes qui sont dans les conditions.
7. Droit à l’intégration sociale : dissocier la signature d’un contrat (Projet Individualisé d’Intégration Sociale -PIIS) de tout type de sanction et prise en charge à 90% du revenu d’intégration par l’Etat fédéral.
Un plan de lutte contre la pauvreté qui n’intégrerait pas ces points n’aurait aucune crédibilité : en effet, sans ces mesures, on continuerait à créer de la pauvreté que l’on prétend par ailleurs combattre.
En effet, le plan actuel laissera toujours les titulaires du revenu d’intégration et d’autres allocataires avec des revenus inférieurs au seuil de pauvreté, les cohabitants continueront d’être pénalisés pour avoir choisi de mener une vie de famille s’ils veulent l’accès au revenu d’intégration et au chômage, les sans papiers resteront traqués et dans l’illégalité, les sanctions contre les chômeurs continueront de croître, les loyers continueront d’augmenter bien au-delà de l’index, les difficultés d’accès aux soins de santé ne s’amélioreront que peu, tandis que la solidarité sera de plus en plus renvoyée vers les CPAS et communes, ce qui pénalisera les habitants des communes pauvres.
Une proposition de loi en vue de relever le RIS au-dessus du seuil de pauvreté et d’aligner le montant octroyé aux cohabitants sur celui des isolés est en cours de discussion à la Chambre. Le coût de la mesure a été évalué par la Cour des Comptes à 175 millions d’euros, bien moins que ce que d’aucuns annonçaient. Cette proposition constitue le premier pas, prioritaire, d’une programmation sociale plus étendue (l’étendre à toutes les allocations coûterait 1 milliard 250 millions d’euros).
Nous demandons donc au secrétaire d’Etat à la lutte contre la pauvreté et au Gouvernement de ne pas se contenter d’un nième catalogue plus riche en bonnes intentions qu’en contenu, et de passer enfin aux actes en reprenant ces 7 points à leur compte et en faisant adopter la proposition de loi en cours de discussion ou toute autre qui atteigne les mêmes objectifs.
Pour plus d’informations, contactez :
Yves Martens, animateur du Collectif Solidarité Contre l’Exclusion asbl au 0475 834 804
Bron/Source: http://www.bloggen.be/comite_voor_sociale_gerechtigheid/
Onlangs bereikte ons het nieuwe Federaal Plan Armoedebestrijding van de nieuwe Staatssecretaris die zich zal buigen over deze problematiek (na het ontslag van de vorige Staatssecretaris Laloux die niet over de vereiste competenties bleek te beschikken).
We zullen dit Plan hier in bijlage posten, alsook een korte synthese van 5 pagina’s en enkele cijfermatige gegevens.
Veel leesgenot en aarzel niet uw kritieken op dit plan over te maken op het volgende mailadres:
Download fed_plan_armoedebestrijding_040708.doc
215 kilogram eurocentjes afgeleverd bij Electrabel
WILRIJK/ANTWERPEN – Patrick Janssen uit Wilrijk heeft zijn factuur bij Electrabel betaald in 215 kilogram eurocentjes. Hij trok met twee kruiwagens naar de Antwerpse zetel van het bedrijf uit protest tegen de hoge energieprijzen. Electrabel nam het geld aan en zal de problematiek intern aankaarten.
De Wilrijkenaar lanceerde de actie om de mensen die het moeilijk hebben om rond te komen een hart onder de riem te steken. Tijdens zijn tocht werd hij begeleid door een wagen met zwaailichten.
Op de Jan Van Rijswijcklaan leek het even mis te gaan toen een politieagent het gezelschap staande hield. Volgens Janssen was de agent bekommerd om hun veiligheid. Na een korte discussie besliste de politieman om de actievoerders zelf verder te begeleiden naar het Antwerpse kantoor van Electrabel.
Janssen plant in de toekomst geen gelijkaardige acties meer. Hij zal zich wel blijven inzetten voor de kansarmen in België en doet een oproep aan de overheid om werk te maken van een uitbreiding van het aanbod voor bijzondere jeugdzorg.
Bron: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=DMF18072008_105
Het Gemeenschappelijk Daklozenfront – Front Commun des S.D.F. verspreidt sinds enkele maanden een contact- en infoblad per e-mail. Men besloot immers om ook opnieuw het voornaamste nieuws rond acties die rechtstreeks te maken hebben met armoede/uitsluiting/dakloosheid ook in het Nederlands te verspreiden.
Door de wijze waarop dit document is opgemaakt is het voor ons niet mogelijk om het hier in zijn geheel rechtstreeks op dit Blog te publiceren, maar toch willen we onze lezers hiervan op de hoogte brengen. Ook zullen we trachten ze hier in bijlage te steken van deze posting, zodat mensen ze hier rechtstreeks kunnen downloaden.
Voor meer info kunt U een mailtje sturen naar stefanieverhelst5@hotmail.com
De website van het Gemeenschappelijk Daklozenfront – Front Commun des S.D.F. vindt U hier. Helaas is hij alleen in het Frans: http://frontsdf.be/
Download mei_contact_blad_sdf.doc
Download juni_contactblad_sdf.doc
Download juli_contactblad_sdf.doc
Veel leesgenot !!!
| Drie keer meer gasmeters afgesloten | |
| (Belga) Vorig jaar zijn in Vlaanderen spectaculair veel meer gasmeters wegens wanbetaling afgesloten. In totaal draaiden netbeheerders maar liefst 3.335 keer de gaskraan dicht. Dat is bijna drie keer zoveel als de jaren ervoor. Dat bericht De Morgen maandag. | |
|
De krant haalt cijfers aan van de VREG, de regulator van de Vlaamse energiemarkt. Die verzamelde de cijfers naar aanleiding van vijf jaar liberalisering van de markt. Op 1 juli 2003 ging in Vlaanderen de markt voor gas en elektriciteit open voor de concurrentie. Het aantal afsluitingen lag vorig jaar ruim 50 procent hoger dan het aantal heraansluitingen (2.130). Met als gevolg dat het aantal woningen zonder aardgas eveneens fors de hoogte in ging. Eind vorig jaar stond de teller op 2.028. In het begin van het jaar werden nog eens 823 woningen geteld. Er werden veel meer aardgasmeters dan elektriciteitsmeters afgesloten, hoewel ook daar een forse stijging werd waargenomen. In de loop van 2007 gingen de netbeheerders bij 1.445 toegangspunten ter plaatse om de elektriciteitsvoorziening af te sluiten. Dat is een verdubbeling ten opzichte van het jaar voordien. (SIJ) Bron: Nieuwsbericht op "Metroo" van 30-06-2008 |
Een op de vijf Belgen kan maar moeilijk de kosten voor huisvesting betalen. Dat blijkt uit een onderzoek van specialist Luc Goossens van de Universiteit Antwerpen, zo bericht de VRT-nieuwsredactie zondag.
De krapte op de huurdersmarkt is de voorbije jaren sterk toegenomen: enerzijds hebben de voorbije jaren steeds meer mensen een woning gekocht waardoor het aantal huurwoningen daalde, anderzijds is de vraag naar huurwoningen fel gestegen door het toenemende aantal alleenstaanden, vooral in de grote steden. Steeds meer mensen kunnen nu de huur niet meer betalen. "Het grootste deel van de huurders op de private markt heeft betalingsproblemen", zegt Luc Goossens. "Als we daar nog eens de mensen bijtellen die moeite hebben om hun hypothecaire lening af te betalen, blijkt dat een op de vijf Belgen problemen heeft." Goossens voegt nog toe dat "de situatie bovendien nog erger zal worden door de stijgende energiekosten. Zeker op het einde van het jaar, als de stookolietanks gevuld moeten worden, zal dat een serieus probleem worden." Hij pleit voor een koppeling van de huurprijzen aan de kwaliteit van de woning. Hij vindt ook dat de overheid de armste huurders een tegemoetkoming moet geven. Huurdersbonden bevestigen dat steeds meer mensen de prijzen niet meer kunnen betalen. Deurwaarders zeggen intussen dat ze steeds meer mensen uit hun huis moeten zetten. (FUL)
(kopie MSN-nieuwsberichten 29-06-2008)
Eén op de vijf werkenden komt amper of niet rond – 23/04/2008 |
 Uit een onderzoek van het ABVV blijkt dat ruim een kwart van de beroepsbevolking te weinig verdient om nog te kunnen betalen voor vrijetijdsbesteding als sport en cultuur of reizen. Een eigen woning kunnen ze helemaal vergeten.
Het ABVV deed een onderzoek bij een representatief staal van 1.007Belgische werknemers. 47procent van de ondervraagden voelde zijn koopkracht dalen. Meer dan de helft van de ondervraagden beweert financiële problemen te hebben en moet steeds vroeger in de maand gaan ‘opletten’. De werknemers in de openbare sector, in de social profit en de jongeren hebben het meeste problemen om de eindjes aan elkaar te knopen. Dit zijn ook de categorieën waar de lonen over het algemeen wat lager liggen dan bij de modale werknemer in de privésector. Het feit dat 82procent van de werknemers geen andere inkomsten heeft dan het loon, noemt het ABVV ‘beangstigend’. Een kleine helft van de ondervraagden zegt niet te kunnen rondkomen met één inkomen. En 37procent zegt niet te kunnen sparen. Een kwart zou niet in staat zijn een huis te kopen en 18procent kan niet op vakantie. Daarnaast liet het ABVV het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties onderzoek doen naar de situatie van zogenaamde weinigverdieners. Dat zijn mensen met een gezinsinkomen van 700 tot 1.500euro. Die resultaten leren dat consumenten met een bescheiden inkomen… … kiezen voeding op basis van het merk en de prijs, en dus niet op basis van de kwaliteiten (versheid, smaak, veiligheid, gezondheid…) van dat product. Ze kopen haast altijd basisproducten, haast nooit producten met een toegevoegde waarde (zoals bio, fairtrade, streekproduct, boerderijproduct). … kopen minder vaak dan anderen rundvlees. Ze vinden vlees te duur en zijn doorgaans niet geïnteresseerd in gevogelte. Ze kopen minder bruin brood. … koken zelden zelf (één op de drie, bij de hogere inkomens is dat slechts één op de tien). Ze kopen wel vaker bereide gerechten en nuttigen veel minder vaak een volledige maaltijd. … denken dat leidingwater duurder is dan flessenwater (twee op de drie). … hebben in het algemeen minder huiselijk comfort. … verwarmen het vaakst met stookolie (en zijn daardoor vatbaarder voor prijsschommelingen). … betalen gemiddeld 53procent minder huishuur dan iemand met een modaal inkomen, en 71procent minder dan iemand met een hoog inkomen. Verhoudingsgewijs betalen ze van hun maandbudget wel meer voor huishuur dan anderen. … zijn slechts in 59procent van de gevallen eigenaar van het huis waarin ze wonen (73procent bij gemiddelde inkomens, 87procent bij hogere inkomens) … krijgen het vaakst met een gerechtsdeurwaarder te maken (16procent, tegenover 10procent bij gemiddelde inkomens en 9procent bij hoge inkomens). … sturen hun kinderen jonger dan drie in 12procent van de gevallen niet naar een crèche, maar zorgen zelf voor opvang (29procent bij de gemiddelde inkomens, 37procent bij de hogere inkomens) … weten in 94 procent van de gevallen niet wat duurzame ontwikkeling is. … hebben minder aandacht voor energiebesparing en een minder gesofisticeerd regelsysteem voor de verwarming. … lezen zelden de etiketten op scheikundige producten (één op de drie). … doen hun inkopen vooral in Aldi, AD Delhaize, GB Contact, GB Partner en Lidl. Zelden in Carrefour of Delhaize. … laten zich makkelijker beïnvloeden door reclame, en doen daardoor vaak impulsieve aankopen. … kopen minder dan anderen tijdens de solden (omdat ze te weinig geld hebben). … maken zich vanaf de leeftijd van 50 meer dan anderen zorgen om de toekomst. … gebruiken vaker geneesmiddelen. … roken het meest. … nemen minder deel aan het sociale leven. Het ABVV vindt de resultaten veelzeggend en zal ze gebruiken om tijdens het interprofessionele overleg van komend najaar uitdrukkelijk te hameren op koopkrachtverhoging voor alvast de laagste inkomens. |
|
Dirk Musschoot Het Nieuwsblad, 23-04-2008 |
Vechten voor de toekomst van de jeugd!!!!
Dat is:
1.Vechten voor arbeidsplaatsen. Het behoud van jobs hier. Niet iedereen kan ingenieur worden.
Meer bescherming en het recht om te spreken van vakbondsafgevaardigden
Vermindering van de belasting op de shiftpremies voor de arbeiders.
Werkdruk verminderen!! Het is belangrijk dat er ook tijd is voor het kind .
Verhoging pensioenen en prepensioen .
Creëren van arbeidsplaatsen voor mindervaliden met zelfde loon als arbeider .
Recht van bruggepensioneerden om bij te verdienen om zo hun inkomsten een beetje te kunnen verhogen.
2. Gratis kopie van dossier van misdrijf. Nu moet je nog tot een max. van 2500 euro per dossier betalen ( wet Franchimont)
Gratis juridische bijstand. Optrekken van het maximum waarboven geen bijstand verleend wordt.
Gratis geestelijke bijstand bij een misdrijf.
Het opsluiten van kinderen in gesloten asielcentra dient met onmiddellijke ingang te worden stopgezet.
Toelating van hoofddoek .Mensen zijn vrij om hun godsdienst zelf te kiezen ( grondwettelijk recht)
Hardere aanpak van discriminatie van elke vorm
Afschaffing van strafvermindering bij zware zedendelicten en kindermoord (wet Lejeune)
Betere en directe samenwerking bij het verspreiden van foto’s van vermiste personen
Interneringswet herzien. Internering gaat veel te gemakkelijk en te vlug .
Betere begeleiding van gevangenen en opvolging om meer kansen te creëren voor een nieuwe start.
Betere bescherming van zwakke weggebruikers.
Herzien van het wetgeving bij ongevallen (bv. onder invloed rijden, dodelijke afloop, lichamelijke schade) zoals voorzien in het politierecht .
Verplichte video-opname en gepaste begeleiding van ondervraging van minderjarigen toepassen. De wet bestaat en wordt nauwelijks toegepast. Niet elk politiebureau is hier op uitgerust.
3. Uitbreiding van de Centra voor Leerlingen Begeleiding met meer financiën en personeel .
I p v openen van gesloten jeugdinstellingen, geld investeren voor meer hulpverlening .
Meer tweede kansonderwijs voor jeugd.
Wachttijd voor geestelijke hulp verkorten voor de jeugd. Nu is er een wachttijd van één en een half jaar en worden er te weinig ervaringsdeskundigen in geschakeld.
Doordat de wachttijd zo lang is zijn er meer zelfdodingen bij slachtoffers.
Vermindering van de financiële last voor studies. Er is vandaag geen sprake van gratis onderwijs. Veel mensen kunnen de rekeningen van de school niet meer betalen.
Meer onderzoek naar zeldzame ziektes en meer ondersteuning op elk vlak voor ouders en kind.
Meer hulp bij schoolverlating van deze kinderen. Zij krijgen 350 euro en moeten hiervan sparen om een woonst te huren
Creëren van meer plaatsen in het aangepast onderwijs en meer ondersteuning onder elke vorm naar de ouders toe en het kind.
4. Optrekken van het minimuminkomen voor werklozen, invaliden, bruggepensioneerden, gepensioneerden. Minimumloon voor alleenstaande gehuwden met vervangingsinkomsten enz…
Meer financiële ondersteuning van mensen met een ziekte .
Optrekken van het maximum van het WIGW en Omnium statuut
Verhoging van het kindergeld en de studiebeurzen. Maximum inkomen om in aanmerking te komen optrekken .
Behoud van d.a.v.o. opgericht door de regering voor het uitbetalen van onderhoudskosten voor kinderen
Betaalbare plaatsen in bejaardentehuizen.
Betaalbare plaatsen voor opvang voor kinderen met een handicap .
Ziekenhuiskosten verminderen: meer en meer mensen stellen opname uit met gevolg zwaardere beschadiging van het lichaam.
Vermindering van gespecialiseerde dokterskosten ,tandarts enz..
Inkomsten en ondersteuning voor daklozen vereenvoudigen.
Ongebruikte overheidsgebouwen benutten voor woonplaatsen.
Meer gelijkheid voor sociale woningbouw. Meer woningen.
Vermindering van de energiefacturen van 21% naar 6%. Ook het internet , water , huurprijzen en brandstoffen.
5. Een minister verdient 9800 euro netto per maand .Waarom zo veel en hoeveel ministers hebben we op dit moment????????
Terwijl ze enkel beslissingen nemen die de kleine man treffen !!!!
En geen beslissingen nemen die ons ten goede komen
Of beslissingen nemen die we toevallig te weten komen.
Stoppen met het politiek steekspel rond B H V waar enkel de burger de dupe van is.
De financiële kost rond deze discussie heeft al hoeveel gekost??????
15% verhoging van de vermogensbelasting ook van gelden in het buitenland.
15% verhoging van belasting van de netto- inkomsten van multinationals
6. Dit alles op basis van mijn voorlopig bilan van het afgelopen jaar en van jaren van strijd tegen armoede en voor het recht op menswaardig bestaan en behoud van jobs.
Rijken worden rijker en armen nog armer .
Er zijn nu meer nieuwe 4 de wereldmensen door de inflatie.
Het zal u opvallen dat ik hamer op de financiële toestanden in België .
Mijn man heeft 3o jaar continu in shiften gewerkt en is nu gedwongen wegens mijn medische toestand op prepensioen te gaan. Ikzelf ben al meer dan 10 jaar op invaliditeit gesteld. Wegens de moord op mijn kinderen ben ik ook beroofd van het recht te kunnen werken.
Ook onze twee kinderen zijn de dupe. Niets extra Meer. Zelfs geen kleinigheid.
Ons inkomen samen is minder dan wanneer mijn man ging werken.
Wij komen voor niets in aanmerking zoals studiebeurs, verhoogd kindergeld of WIGW- statuut
Voor OMNIUM- statuut zijn onze inkomsten te hoog .
We krijgen amper de koordjes aan elkaar geknoopt .
En dan mogen we ons nog gelukkig prijzen !! Want er zijn mensen die het veel moeilijker hebben dan wij.
Hasselt,
Tinny Mast
Het zal u verbazen, maar het hartelijke Gent, dat zijn gezelligheid in de schijnwerpers zet, heeft ook een schaduwkant. Mensen zonder papieren, daklozen en Roma zwerven rond, vinden geen dak boven hun hoofd of leven dagelijks in erbarmelijke omstandigheden; vochtige kraakpanden, vervallen huizen waar de ijspegels aan de ramen hangen of moeten in het ergste geval een bank in het park zoeken. Vooral mensen zonder wettig verblijfsstatus en mensen met een precaire verblijfsstatus die overal tussenuit vallen zoals de Roma, zijn het slachtoffer. Wanneer dit probleem via politieke en maatschappelijke druk werd aangekaart door verschillende personen en groepen, stootte men steeds op een boze reactie, antwoorden die de onmacht van de Stad in de verf zetten enz. Pas na voldoende mediadruk neemt de Stad nu enkele stappen in overweging. Er zouden wellicht nog dit jaar subsidies komen volgens burgemeester Termont!
Zoals de Gentenaar stelt in een interview met Huize Triest: “De cijfers liegen niet. ‘In heel 2006 heb ik hier 107 kinderen te slapen gelegd. Sinds september waren het er 299. We worden overspoeld, iedere dag opnieuw. Vooral door Roma’s uit Slovakije. Die zijn hier niet illegaal – ze zijn Europese burgers – maar ze hebben nérgens recht op. Als ze werk hebben, is het slecht betaald. Als ze dat verliezen, hebben ze niks meer. Ik schat dat er in Gent alleen zeker zestig Roma-families zijn die geen echt dak boven hun hoofd hebben.’ ‘Wat wij kunnen bieden? Vier kleine kamertjes voor nachtopvang, met elk twee stapelbedden. Maar op die 16 bedden hebben we deze week in één nacht 26 mensen te slapen gelegd. Op één kleine eenpersoonsmatras sliepen er vier Roma-kindjes. En dat zijn dan nog degene die hier zijn binnengeraakt. Want ik moet iedere dag neen zeggen.’” (De Gentenaar 7 maart 2008)
Het tekort aan betaalbare woningen op de private huurmarkt en het schrijnende tekort aan crisis-en noodopvang maakt hun situatie erg schrijnend. Veelal zijn deze mensen aangewezen op de goodwill van culturele en caritatieve organisaties die huizen huren zoals Victoria Deluxe, De Tinten, Hand in Hand en Huize Triest alsook de werkgroep Vluchtelingen of zijn ze aangewezen op kraakpanden. De werkgroep “huisvesting voor mensen zonder wettig verblijf”, waaronder het CAW, het OCMW, Intercultureel Netwerk Gent en Samenlevingsopbouw Gent, heeft deze situatie voor mensen zonder wettig verblijf herhaaldelijk aangekaart bij het Gentse Stadsbestuur via verschillende rondetafelgesprekken. Tot nu toe bleef het echter bij praten. Wij zijn ons bewust van het feit dat de Stad niet alleen verantwoordelijk is en van de gevoeligheid van dit thema. We pleiten er toch voor creatieve oplossingen te zoeken die aan de hoogdringendheid van deze situatie beantwoorden.
Enkele voorstellen liggen momenteel op tafel, zoals de inrichting van een sociaal pension en een eventuele site met opvang voor de Roma. Naar aanleiding van deze concrete voorstellen, de Beleidsnota Wonen, de Beleidsnota Lokaal Sociaal Beleid, de Beleidsnota van het OCMW en de begrotingsbesprekingen, willen we nogmaals de hoogdringendheid vragen voor enkele concrete voorstellen gericht op deze specifieke groepen.
Enkele constructieve alternatieven die wij willen benadrukken zijn niet alleen gericht op meer opvang, maar ook op een sociaal rechtvaardig woonbeleid. Enkele zaken om in overweging te nemen zijn de volgende: (1) De voorstellen op korte termijn zijn de uitbreiding van de nachtopvang, de permanente opvangmogelijkheden en het ondersteunen van deze groepen door huurwaarborgen te verzekeren of voor een referentieadres te zorgen. De nachtopvang wordt vanaf maart uitgebreid van 16 naar 20 bedden. Toch blijkt dat er soms plaatsen tekort zijn of onderbenut (door criteria) zijn bij de bestaande noodopvang van de CAW’s, Stedelijke Opvang Initiatief (SOI) en het Gentse OCMW. We vragen dan ook zowel een verdere uitbreiding van de nachtopvang die tegemoet komt aan de vraag van daklozen en mensen zonder wettig verblijf (een 40tal plaatsen), als opvangplaatsen die ook overdag toegankelijk zijn. Er is ook nood aan meer ambulante hulpverlening rond huisvesting en ondersteuning via huurwaarborgen voor het huren van een woning. Nu worden panden en huizen nog teveel gehuurd door culturele en caritatieve organisaties. Meer inloopcentra voor thuislozen en permanente nachtopvang met minimale toelatingscriteria waardoor ook mensen zonder papieren kunnen beroep doen op noodopvang in het SOI. Men zou overkoepelend ook kunnen denken aan transitwoningen of wooncontainers voor deze kwetsbare groepen. (2) Op langere termijn moeten de verschillende overheden en de Stad nadenken over het gebruik van haar eigen leegstaand patrimonium voor deze groepen. Ook zou de overheid via het OCMW enkele huizen kunnen huren voor mensen in een kwetsbare verblijfsstatus. Enkele van deze alternatieven werden opgenomen in de nieuwe Beleidsnota van het OCMW, waarmee we hopen dat hier ook reële budgetten en streefcijfers tegenover staan.
Wonen en het recht op een waardig leven zijn onvervreemdbare rechten, ook voor mensen aan de onderkant van de samenleving! We willen dat de Beleidsnota’s Wonen, Beleidsnota OCMW en Lokaal Sociaal Beleid oog hebben voor de huisvestingssituatie en leefsituatie van deze kwetsbare groepen. Daarvoor moeten de schepenen en de burgemeester dringend inspanningen leveren. Gent moet zijn HART tonen!
PASCAL DEBRUYNE
